دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Examination of Social Symbols and Themes in Kaiser Aminpour's poetry from poetic language to representing community تحلیل میان رشته‌ای نماد‌ها و مضامین اجتماعی در شعر قیصر امین پور با تمرکز بر دو دفتر تنفس صبح و در کوچه آفتاب 116638 10.22034/pmlj.2026.14925.1082 FA سارا احمدی زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0009-0004-7594-3668 وحید مبارک دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0002-8696-6564 Journal Article 2026 02 13 The symbol is one of the imagery tools in literature that, because of its semantic multiplicity, enables the expression of complex social and critical concepts. During the Pahlavi period, due to the tyrannical atmosphere, the symbol of the poets gained a special place, and after the Islamic Revolution and the imposed war, its social dimension became more pronounced. As one of the committed poets of this era, Kaiser Aminpour has used symbols to reflect social and human concerns. This descriptive -analytical study by examining the two morning breathing offices and in the alley of the sun shows that Aminpour uses natural symbols (tulips, leaves, rain, etc.), historical -religious symbols (Ashura, Abraham, ignorant idols, etc.) and colors (red, green, black, etc.). The achievement of the research shows that the symbolic language in Aminpour's poems is not only a tool for the indirect expression of social protest, but also plays an important role in linking poetry, history and collective experience of society. نماد یکی از ابزارهای تصویرآفرینی در ادبیات است که به‌دلیل چندلایگی معنایی، امکان بیان مفاهیم پیچیده اجتماعی، فرهنگی و انتقادی را فراهم می‌کند. در دوره‌ی پهلوی، به‌علت فضای استبدادی، نماد در زبان شاعران جایگاهی ویژه یافت و پس از انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی، بُعد اجتماعی، فرهنگی و هویتی آن پررنگ‌تر شد. قیصر امین‌پور، به‌عنوان یکی از شاعران متعهد این دوران، از نمادها برای بازتاب دغدغه‌های انسانی، اجتماعی و فرهنگی بهره برده است. این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی با بررسی دو دفتر تنفس صبح و در کوچه آفتاب نشان می‌دهد که امین‌پور با استفاده از نمادهای طبیعی (لاله، برگ، باران و …)، نمادهای تاریخی ـ دینی (عاشورا، ابراهیم، بت‌های جاهلی و …) و رنگ‌ها (سرخ، سبز، سیاه و …)، به بازنمایی مسائلی چون جنگ، شهادت، رهبری، صبر خانواده شهدا، نقد زندگی ماشینی و اعتراض به بی‌تفاوتی اجتماعی پرداخته است. دستاورد پژوهش نشان می‌دهد که زبان نمادین در اشعار امین‌پور نه‌تنها ابزاری برای بیان غیرمستقیم اعتراض اجتماعی است، بلکه در پیوند دادن شعر با تاریخ، حافظه جمعی، تجربه زیسته جامعه و لایه‌های روان‌شناختی و فرهنگی دوران معاصر نیز نقشی اساسی ایفا می‌کند

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 An analytical reflection on the aspects of John Searle's speech acts in Hossein Panahi's poems تأمّلی تحلیل گرایانه به جنبه های کنش های گفتاری جان سرل در اشعار حسین پناهی 116629 10.22034/pmlj.2026.14838.1066 FA پارسا التیامی نیا دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ولایت ایرانشهر، ایران 0009-0008-8320-3343 اسماعیل نرماشیری دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران. 0000-0003-1963-6917 Journal Article 2025 12 29 The theory of speech acts is known by names such as speech act, speech verbs, and verbal act. This theory falls within the field of linguistics and philosophy of language. The first theory was laid down by John Austin in his book How to Do Anything with Words. After him, John Searle examined its dimensions and classified speech acts into five acts: declarative, declarative, imperative, persuasive, and affective. The main question of the research is whether, based on the thematic and ideological diversity of Hossein Panahi's poems, it is possible to reach the foundations of John Searle's speech acts? In this article, eight books are examined: "Greenwich Mean Time", "Plato by Bukhari", "Me and the Nazi", "Russian Nightmares", "I Have Been Dead for Years", "I Don't Know", and "Letters to Anna (1 and 2)".The research was conducted using an analytical-descriptive method and most of the research was conducted using library resources and some of it was conducted using statistical software. The results obtained indicate that declarative, persuasive and emotional speech acts were used the most, and commitment and declaration acts were used the least. This share of use shows that the poet's statement is preferred over other aspects of speech acts and that the poet, while depicting his perception of various issues, seeks to make the audience agree with his beliefs and motivate him to persuasive and emotional actions.In contrast, the low share of commitment and declaration acts indicates the poet's low level of power and social influence. نظریۀ کنش های گفتاری با نام هایی چون کارگفت، افعال گفتاری و کنش کلامی شناخته می شود.این نظریه در حیطۀ علم زبان شناسی و فلسفۀ زبان قرار می گیرد.پی ریزی نخستین نظریه، توسط جان آستین در کتاب چه گونه با کلمات می توان کاری انجام داد؟ آغاز شد. پس از او، جان سرل به بررسی ابعاد آن پرداخت و کنش‌ گفتاری را به پنج کنش اظهاری، اعلامی، تعهّدی، ترغیبی و عاطفی طبقه بندی کرد. مسئلۀ اصلی پژوهش این است بنا به تنوّع موضوعی و اندیشگانی اشعار حسین پناهی، آیا می توان به مبانی کنش های گفتاری جان سرل دست یافت؟ در این مقاله، هشت کتاب:«به وقت گرینویچ»،«افلاطون کنار بخاری»،«من و نازی»، «کابوس های روسی»،«سال هاست که مُرده ام»، «نمی دانم ها»و «نامه هایی به آنا (1 و2)» مورد بررسی قرار گرفته است.پژوهش به روش تحلیلی-توصیفی بوده و بخش اعظم آن با استفاده از منابع کتابخانه ای و بخشی نیز با نرم افزار آماری انجام شده است.نتایج به دست آمده حاکی از این است کنش های گفتاری اظهاری، ترغیبی و عاطفی بیش ترین کاربرد و کنش تعهّدی و اعلامی، کم ترین کاربرد را داشته است.این سهم، نشان می دهد اظهار شاعر بر سایر جنبه های کنش گفتاری ارجحیت داشته و شاعر ضمن به تصویر کشیدن ادراک خود از مسائل مختلف، در پی آن است مخاطب را همگام و هم عقیده با باورهای خود کند و او را برای کنش های ترغیبی و عاطفی برانگیزاند.در مقابل، سهم کم کنش تعهّدی و اعلامی، نشان از سطح پایین قدرت و نفوذ اجتماعی شاعر دارد.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 An Ecocritical Analysis of the Novel “The symrgh pdarbzrg man bud” واکاوی بوم‌محور رمان «سیمرغ پدربزرگ من بود» 116663 10.22034/pmlj.2026.15053.1090 FA شقایق خودسوز کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد ابراهیم ظاهری عبده وند استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد حمید رضایی دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2026 05 20 This study adopts an ecocritical approach to examine the novel The symrgh pdar bzrg man bud by Fatemeh Sarmashqi, with the aim of analyzing the mechanisms through which environmental responsibility and contemporary—particularly adolescent—human engagement with nature are represented within its narrative structure. The research employs a descriptive–analytical method based on library research.<br><br>The findings indicate that the author, drawing upon mythological and mystical elements, portrays several distinct attitudes toward nature. These include: a traditional, nature-centered perspective (embodied by the grandfather), which emphasizes a lifeworldly bond and reverence for the natural environment; the narrator’s discourse, symbolizing a condition in which environmental education—if not grounded from its foundations—results in inadequate responsiveness to ecological concerns; a modern and conflicted perspective (represented by Sark), highlighting the crisis of choice and the necessity of behavioral change; the teacher’s approach to nature, which fails to internalize environmental ethics even among its own representatives; and an anthropocentric, ecologically hostile stance (embodied by Homa), reflecting a discourse of consumerism and indifference toward the environment. Notably, the teacher’s voice is heard less than that of any other character in a narrative with explicit pedagogical dimensions. This marginalization constitutes the author’s most significant critique of the formal educational system.<br><br>Narrative analysis further demonstrates that by foregrounding the consequences of ecological imbalance, the novel invites readers to ethical reconsideration and to the restoration of a reciprocal relationship with nature. As such, the work may serve as an effective instrument for enhancing environmental awareness, particularly among adolescents. در این پژوهش با رویکرد بوم محور، به تحلیل رمان «سیمرغ پدربزرگ من بود»، اثر فاطمه سرمشقی پرداخته و کوشیده شده است سازوکارهای بازنمایی مسؤولیت‌پذیری زیست‌محیطی و شیوۀ تعامل انسان معاصر به ویژه نوجوانان با طبیعت در ساختار روایی آن بررسی شود. روش پژوهش، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه‌ای است. یافته‌ها نشان می‌دهد در این داستان، نویسنده، با بهره‌گیری از عناصر اسطوره‌ای و عرفانی، چند نگرش متفاوت دربارۀ طبیعت را به تصویر بکشد: نگرش سنتی و طبیعت‌محور (پدربزرگ) که بر پیوند زیست‌جهانی و احترام به طبیعت تأکید دارد؛ گفتمانِ راوی، نمادی از وضعیتی است که در آن، آموزش زیست‌محیط اگر از پایه صورت نگیرد، منجر به واکنشِ ناکافی در مقابلِ طبیعت می‌شود؛ نگرش مدرن و چالش‌مند (سارک) که بحران انتخاب و ضرورت تغییر رفتار را برجسته می‌سازد؛ نگرش و شیوۀ برخورد معلم با طبیعت که نتوانسته‌ است اخلاق‌زیست‌محیطی را حتی برای نمایندگان خود درونی کند. صدای معلم کم‌تر از هر شخصیت دیگری در داستانی که جنبه‌های آموزشی دارد، به گوش می‌رسد و این مهم‌ترین نقدی است که نویسنده بر سیستم آموزش و پرورش وارد می‌کند و نگرش انسان‌محور و بوم‌ستیز (هما) که نمود گفتمان مصرف‌گرایی و بی‌اعتنایی به محیط‌زیست است. تحلیل روایت نشان می‌دهد که داستان با طرح پیامدهای فروپاشی تعادل بوم‌شناختی، خواننده را به بازاندیشی اخلاقی و احیای رابطه دوسویه با طبیعت دعوت می‌کند و می‌تواند ابزاری مؤثر برای ارتقای حساسیت زیست‌محیطی به‌ویژه در میان نسل نوجوان باشد.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 A Socio-Economic Perspective on Objectivity and Types of Goods in the Novel "The Blind Owl" نگاهی اقتصادی-اجتماعی بر شئ‌وارگی و انواع کالا در رمان «بوف کور» 116687 10.22034/pmlj.2026.15109.1104 FA شکیب داودی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد: ایران. 0009-0006-7617-2003 لیلی داودی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2026 06 10 The present study, with a descriptive-analytical approach and using the concepts of cultural economy, political economy, and Lukács's objectivity theory, examines the position of goods and their functions in the novel The Blind Owl and seeks to answer the question: "How is the position of goods reflected in the object-like world of The Blind Owl?" The findings show that Hedayat has used a wide range of goods in his narrative, and each of these goods acquires different meanings and functions in accordance with the story situation and the narrator's psychological state. For example, wine, opium, and opium, which are considered harmful goods in the conventional view, appear in some parts of the novel as a means of relieving mental pain and even as therapeutic goods. Also, pens, painting tools, and some tools related to the narrator's profession play the role of capital goods and participate in the production and income-generating process. In contrast, objects such as painted jars, paintings, and some works of art have cultural, symbolic, and historical value in addition to economic value and go beyond the level of a material object. In the second part, relying on the concept of objectification, how objects are transformed into meaning-making and influential elements in the narrator's mental world was examined, and the results show that in The Blind Owl, objects are not only tools for meeting material needs, but gradually gain an independent position and play a role in the formation of the main character's perception, memory, identity, and relationships. In many cases, the narrator's emotional and mental connection with objects is deeper than his connection with the people around him. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی ـ تحلیلی و با بهره‌گیری از مفاهیم اقتصاد فرهنگی، اقتصاد سیاسی و نظریه شی‌وارگی لوکاچ، به بررسی جایگاه کالاها و کارکردهای آن‌ها در رمان بوف کور می‌پردازد و در پی پاسخ به این سئوال است که: «جایگاه کالاها در جهان شئ‌وارۀ بوف کور چگونه بازتاب یافته است؟» یافته‌ها نشان می‌دهد که هدایت در روایت خود از طیف گسترده‌ای از کالاها بهره گرفته است و هر یک از این کالاها متناسب با موقعیت داستانی و وضعیت روانی راوی، معانی و کارکردهای متفاوتی پیدا می‌کنند. برای نمونه، شراب، تریاک و افیون که در نگاه متعارف در زمره کالاهای زیان‌آور قرار می‌گیرند، در برخی بخش‌های رمان به عنوان ابزار تسکین دردهای روحی و حتی کالایی درمانی ظاهر می‌شوند. همچنین قلمدان، ابزار نقاشی و برخی وسایل مرتبط با حرفه راوی، نقش کالاهای سرمایه‌ای را بر عهده دارند و در فرآیند تولید و کسب درآمد مشارکت می‌کنند. در مقابل، اشیایی همچون کوزه منقوش، نقاشی‌ها و برخی آثار هنری علاوه بر ارزش اقتصادی، واجد ارزش فرهنگی، نمادین و تاریخی هستند و از سطح یک شیء مادی فراتر می‌روند. در بخش دوم، با تکیه بر مفهوم شئ‌وارگی، چگونگی تبدیل اشیا به عناصر معناساز و تأثیرگذار در جهان ذهنی راوی مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان می‌دهد که در بوف کور، اشیا تنها ابزارهایی برای رفع نیازهای مادی نیستند، بلکه به تدریج جایگاهی مستقل می‌یابند و در شکل‌گیری ادراک، خاطره، هویت و روابط شخصیت اصلی ایفای نقش می‌کنند. در بسیاری از موارد، ارتباط عاطفی و ذهنی راوی با اشیا عمیق‌تر از ارتباط او با انسان‌های پیرامون خود است.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Cultural conceptualization of "woman" in two of the contemporary Afghanistans novels("Sang Sabur" and "Naqsh Shekar Ahu") with respect to the cultural linguistics approach مفهوم‌سازی فرهنگی «زن» در دو رمان معاصر افغانستان«سنگ صبور» و «نقش شکار آهو» با توجه به رویکرد زبان‌شناسی فرهنگی 116634 10.22034/pmlj.2026.14899.1081 FA ذکیه شهاب کارشناس ارشد زبان و ادبیات، دانشکده ادبیات فارسی ، داشگاه کابل، کابل، افغانستان. Journal Article 2026 01 29 cultural conceptualizations. In the present study, cultural metaphors have been chosen as a research tool, which play a fundamental role in the conceptualization and reconceptualization of the concept of “woman” in the novels “The Patience Stone” and “The Pattern of the Deer Hunting”. The aim of the present research is to examine how the concept of “woman" is conceptualized in Afghan culture over two time periods and also examines the social, cultural, and political factors underlying these conceptualization. The research method was descriptive-analytical, and the data obtained from the research framework were analyzed using the cultural metaphor tool. The novels were purposefully selected in such a way that the narratives of both novels address the life and fate of Afghan women in two time periods (the first Taliban era and post-Taliban). Accordingly, the cultural metaphors related to the concept of women in the novels were identified. In the research findings, it was determined that the cultural metaphors "woman is dependent on man, woman is an tool, woman is an object" serve as the dominant metaphors in both novels, playing a central role in reflecting various events in women's lives. However, in the novel “The Pattern of the Deer Hunting,” new cultural metaphors (the woman is a creator, the woman is a tiger) are depicted, indicating a re-conceptualization of women in the country's culture. These metaphors do not dominate but rather manifest around the prevailing metaphors and beliefs of society. استعاره‌های فرهنگی یکی از قالب‌های مهم مفهوم‌سازی‌های فرهنگی است. در تحقیق حاضر استعاره‌های فرهنگی به حیث ابزار پژوهش انتخاب گردیده است که در مفهوم‌سازی و بازمفهوم‌سازی مفهوم «زن» در رمان‌های سنگ صبور و نقش شکار آهو نقش اساسی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی چگونگی مفهوم‌سازی مفهوم «زن» در فرهنگ افغانستان در دو بازۀ زمانی است و همچنین به عوامل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در ورای این مفهوم‌سازی می‌پردازد. روش انجام پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و داده‌های بدست آمده از پیکرۀ تحقیق با ابزار استعارۀ فرهنگی تحلیل گردید. رمان‌ها به شکل هدفمند انتخاب گردید طوری که روایت هر دو رمان به چگونگی زندگی و سرنوشت زن افغانستانی در دو بازۀ زمانی (دور اول طالبان و پس از طالبان) می‌پردازد. بر این اساس استعاره‌های فرهنگی مرتبط به مفهوم زن در رمان‌ها مشخص شد. در نتایج پژوهش مشخص گردید که استعاره‌های فرهنگی « زن وابسته به مرد است، زن ابزار است، زن شی است» به مثابۀ استعاره‌های غالب در هر دو رمان در بازتاب‌ رویدادهای مختلف زندگی زنان نقش محوری دارد. و اما در رمان نقش شکار آهو استعاره‌های فرهنگی جدید بازنمود می‌یابد که نشان از بازمفهوم‌سازی زن در فرهنگ کشور دارد و این استعاره‌ها نه به شکل غالب بلکه در پیرامون استعاره و باورهای غالب جامعه نمود یافته است. بر اساس استعاره‌های بدست آمده مشخص گردید نگاه فرهنگ به زن در رمان سنگ صبور تسلیم‌پذیری و وابستگی مطلق در برابر مرد و جامعه است و در رمان نقش شکار آهو تسلیم‌پذیری و وابستگی نسبی.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Genette’s Intertextual Analysis of Rasoul Parvizi’s Stories Relying on Ancient Culture and Literature (Case Study: The Oppressed Goldsmith and The Seven Days of the Week) تحلیل بینامتنی ژنت در داستان‌های رسول پرویزی با تکیه بر فرهنگ و ادب کهن (مطالعۀ موردی: زرگر مظلوم و در هفت روز هفته) 116633 10.22034/pmlj.2026.14890.1079 FA زهرا قنبرعلی باغنی عضو هیات علمی مرکز تحقیقات زبان شناسی کاربردی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. پرستو قنبرعلی باغنی دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. الیاس نورایی دانشیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. عیسی نجفی استادیار گروه زبان وادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. Journal Article 2026 01 25 The present study, with an intertextual approach and relying on Gerard Genette’s theoretical framework, examines the relationship between ancient Persian texts and contemporary stories in two short stories by Rasoul Parvizi (The Oppressed Goldsmith and The Seven Days of the Week) from his landmark story collection, The Patched Trousers. The research was conducted using an analytical-descriptive method and its aim was to explain the types and functions of intertextual relationships in these two stories. The findings show that Parvizi, with full knowledge of classical literature, especially the works of Rumi, Hafez, and Saadi, creates a complex and meaningful network of references in his prose. Accordingly, explicit intertextuality (including direct quotation of verses, use of ancient words and combinations, and application of well-established allusions and proverbs) is the most frequently used type of relationship in his works. Next in order is implicit intertextuality, in which humorous antithesis, especially in the retelling of Rumi’s story “The Maid and the King” in the form of “The Oppressed Goldsmith”, is most evident. This research concludes that through these intertextual techniques, Parvizi not only adds to the linguistic richness and semantic depth of his stories, but also provides the possibility of a new reading of classical texts by establishing a creative dialogue between tradition and modernity. مطالعۀ حاضر با رویکرد بینامتنیت و با تکیه بر چارچوب نظری ژرار ژنت، به بررسی چگونگی ارتباط متون کهن فارسی با داستان‌های معاصر در دو داستان کوتاه از رسول پرویزی (زرگر مظلوم و در هفت روز هفته) از مجموعه داستان شاخص وی، شلوارهای وصله‌دار، می‌پردازد. پژوهش به روش تحلیلی-توصیفی انجام شده و هدف آن، تبیین گونه‌ها و کارکردهای روابط بینامتنی در این دو داستان است. یافته‌ها نشان می‌دهد پرویزی با آگاهی کامل از ادبیات کلاسیک، به‌ویژه آثار مولوی، حافظ و سعدی، شبکه‌ای پیچیده و معناساز از ارجاعات را در نثر خود می‌آفریند. بر این اساس، بینامتنیت صریح (شامل نقل قول مستقیم ابیات، استفاده از واژگان و ترکیبات کهن و به‌کارگیری کنایه‌ها و ضرب‌المثل‌های ریشه‌دار) پرکاربردترین نوع رابطه در آثار وی است. در مرتبه بعد، بینامتنیت ضمنی جای می‌گیرد که در آن، نقیضه‌پردازی طنزآمیز، به‌ویژه در بازخوانی داستان «کنیزک و پادشاه» مولوی در قالب «زرگر مظلوم»، بارزترین نمود را دارد. این پژوهش نتیجه می‌گیرد که پرویزی از رهگذر این تکنیک‌های بینامتنی، نه‌تنها به غنای زبانی و عمق معنایی داستان‌های خود می‌افزاید، بلکه با برقراری گفت‌وگویی خلاق میان سنت و مدرنیته، امکان خوانشی نو از متون کلاسیک را فراهم می‌سازد.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Intertextual analysis of the collection of stories "Yeki Buod yeki Nabuod" by Jamalzadeh and "Cherand and Parand" by Dehkhoda based on the theory of Gerard Genet تحلیل بینامتنیت مجموعه داستان «یکی بود یکی نبود» جمالزاده و «چرند و پرند» دهخدا براساس نظریۀ ژرار ژنت 116626 10.22034/pmlj.2026.14485.1046 FA عبدالله محمدی گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه بیرجند 0009-0005-7063-7335 Journal Article 2023 08 08 According to the theory of intertextuality, a literary work is not original; Rather, the author is influenced by literary works before him and the traces of this influence are visible in his work. There are commonalities between Jamalzadeh's "Yeki Bod yeki Nabood" and other texts before it, which can be analyzed from intertextuality. In this research, based on the commonalities between Jamalzadeh's "Yeki Buod yeki Nabuod" and Dehkhoda's ``Charnd o parand'', we have investigated the intertextual relationships of these two works. This research was done in a descriptive-analytical way, by analyzing in-text evidence and referring to library sources. In the analysis of the intertextual elements of these two works, the obtained results show that Jamalzadeh was influenced by Dehkhoda in shaping some elements of his story. He has commented on "Charnd o parand" in the four areas of content and theme, point of view and tone, characterization and vernacular language. نظریه بینامتنیت در تحلیل متون ادبی معاصر بسیار موثر و راه‌گشا بوده‌است. به اعتقاد طرفداران این نظریه، یک اثر ادبی خود بسنده، قائم به ذات و بکر نیست؛ بلکه نویسنده از آثار ادبی پیش از خود تأثیر می‌پذیرد و ردپای این تأثیرپذیری در اثرش نمایان می‌شود. بین مجموعه داستان «یکی‌بودیکی‌نبود» جمالزاده -که به عنوان سرآغاز داستان کوتاه فارسی معرفی می‌شود- و سایر متون پیش از آن اشتراکاتی وجود دارد، که از نظرگاه بینامتنیت قابل تحلیل است. در این پژوهش براساس اشتراکات میان مجموعه «یکی‌بودیکی‌نبود» جمالزاده و «چرندوپرند» دهخدا به بررسی روابط بینامتنی این دو اثر پرداخته‌ایم. این پژوهش به شیوۀ توصیفی-تحلیلی، با تحلیل شواهد درون متنی و مراجعه به منابع کتابخانه‌ای انجام شده‌است. در در تحلیل عناصر بینامتنی این دو اثر، نتایج به‌دست آمده نشان می‌دهد جمالزاده در شکل دهی برخی عناصر داستانی خود از دهخدا تأثیر پذیرفته‌است. او در چهار حوزۀ درون‌مایه و موضوع، زاویۀدید و لحن، شخصیت‌پردازی و زبان عامیانه به «چرندوپرند» دهخدا نظر داشته‌است. به نظر می‌رسد جمالزاده قصد پنهان کاری بینامتنی خود را نداشته‌است و به همین دلیل نشانه‌هایی را به‌کار ‌برده‌است که بسیاری از آن‌ها در مقالات «چرند و پرند» دیده ‌می‌شوند.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Magic of Word Proximity(A Reflection on the Method of Composition and Selection of Interpretation in Shafi'i Kadkani's Poetry) کیمیای هم‌نشینی واژگان(تأملی بر شیوه‌ی ترکیب‌سازی و گزینش تعبیر در شعر شفیعی کدکنی) 116684 10.22034/pmlj.2025.15312.1083 FA سید جمال الدین مرتضوی استادیار زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران. Journal Article 2026 06 08 Contemporary Persian poetry, along with its development and evolution, has been the scene of the emergence of various currents and influential personalities. The contribution of some of these personalities to the enrichment and empowerment of the dimensions of contemporary poetry is much greater and more valuable than others. Apart from Mehdi Akhavan Thalat (M. Omid) as one of the most talented students and theorists of the Nima Yushij school, Mohammad Reza Shafiei Kadkani (M. Sreshak) is another influential person in this field in terms of his scientific-literary personality and poetic face. His poetry is a valuable treasure trove of words, combinations, interpretations, images and themes. In the field of language, one of the artistic aspects worth considering is the method of composition and the method of selecting poetic expressions of this poet, which, given his extensive knowledge and high literary taste, has allocated a major share of the richness of the Persian language. The purpose of writing this article is to reflect this part of the art of poetic language to lovers of contemporary poetry. شعر معاصر فارسی،همزمان با توسعه و تکامل، عرصه پیدایش جریان های گوناگون و شخصیت های تأثیر گذار بوده است. سهم بعضی از این شخصیت ها در غنا و توانمند سازی ابعاد شعر معاصر نسبت به دیگران بسی بیشتر و ارزشمند تر است. جدا از مهدی اخوان ثالت (م . امید) به عنوان یکی از با استعدادترین شاگردان و نظریه پردازان مکتب نیما یوشیج ،محمد رضا شفیعی کدکنی(م.سرشک) به لحاظ شخصیت علمی ـ ادبی و چهرۀ شعری خود، ازدیگر افراد تأثیر گذار در این حوزه است.شعر وی گنجینه ای ارزشمند از واژگان ،ترکیبات،تعبیرها،تصاویر و مضامین است.در حوزۀ زبان، یکی از وجوه قابل تأمل هنری، اسلوب ترکیب سازی و شیوه گزینش تعبیرات شعری این شاعر است که با توجه به دانش گسترده و ذوق والای ادبی وی ، سهم عمده ای از غنای زبان فارسی را به خود اختصاص داده است. هدف از نگارش این مقاله انعکاس این بخش از هنر زبان شعری او به دوستداران شعر معاصر است.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 Ecological reading of a poetry of Hossein Pejman Bakhtiari خوانش بوم‌گرایانه یک قطعه از حسین پژمان بختیاری 116668 10.22034/pmlj.2026.15062.1097 FA نیلوفر داودی گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم و فناوری های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. Journal Article 2026 05 23 After interdisciplinary studies between the two fields of environment and literature, the approach of ecology was born. Hossein Pejman Bakhtiari is one of the most prominent poets of Bakhtiari, who has always had a special look at nature and the environment around him in his poems. Therefore, in this research, with an ecological approach, while examining one of the poems of this contemporary poet, we will explain the place of bio-economy in his poems and we will answer the question: What is Hossein Pejman's approach to his bio-economy from the point of view of ecology? The findings of this research show that Hossein Pejman, in addition to using natural and biological elements, with a careful and conscious look at his ethnic and native culture, has used these elements in the field of his poems, and in his poetry, the ecosystem of Zagros and Bakhtiari is well manifested through the description of elements such as mountains, springs, sun, rain, etc. This research focuses on the ecological study of this Bakhtiari poet to study the ecosystem of the Zagros and the Bakhtiari-inhabited regions through it. درپی مطالعات بین‌رشته‌ای میان دو حوزه‌ی محیط‌زیست و ادبیات، رویکرد بوم گرایی به وجود آمد. حسین پژمان بختیاری یکی از برجسته‌ترین شاعران بختیاری است که همواره در اشعار خود نگاهی ویژه به طبیعت و زیست‌بوم پیرامون اش داشته است. از این رو در این پژوهش با رویکردی بوم گرایانه ضمن بررسی و تحلیل یکی از اشعار فارسی این شاعر معاصر، به تبیین جایگاه زیست‌بوم در اشعار او خواهیم پرداخت و به این پرسش پاسخ خواهیم داد که: ازمنظر بوم گرایی حسین پژمان چه رویکردی به زیست‌بوم خویش دارد؟ یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که حسین پژمان علاوه بر بهره‌گیری از عناصر طبیعی و زیستی، با نگاهی دقیق و آگاهانه از فرهنگ قومی و بومی خویش، این عناصر را در ساحت اشعارش به کار برده است و در شعر او زیست‌بوم زاگرس و مناطق بختیاری نشین به واسطه‌ی توصیف عناصری چون: کوه، چشمه، خورشید، باران و ... به خوبی تجلی یافته است. این پژوهش به مطالعه‌ی بوم‌گرایانه‌ی این شاعر بختیاری پرداخته تا از خلال آن زیست‌بوم زاگرس و مناطق بختیاری نشین را مورد مطالعه قرار دهد.

دانشگاه شهرکرد پژوهش‌نامه جریان‌شناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران 2717-1310 4 2 2026 02 20 The rhetorical function of nature in the characterizations of Nima, Shamloo, and Sohrab Sepehri کارکرد بلاغی طبیعت در شخصیت‌پردازی‌های نیما، شاملو و سهراب سپهری 116637 10.22034/pmlj.2026.14897.1080 FA زینب نوروزعلی گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دامغان، دامغان، ایران. امید انصاری‌کیا دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و علوم‌انسانی، دانشگاه پیام نور، یاسوج، ایران. 0009-0009-5704-2467 Journal Article 2026 01 29 With an environmental perspective on literature, one can analyze and evaluate the human view of nature and how he interacts with the nature around him, while providing the basis for the formation of works that present a new view of nature. In this research, using a descriptive-analytical method and using library resources, the works of Nima, Sepehri, and Shamloo have been studied, while examining these poets' view of nature, the impact and contrast between literature and the environment, their approach to environmental issues, and human relations with nature. Nima's poetry is full of unity with nature, which can be considered the result of his careful view and fusion with nature. In Nima's view, man and nature are two inseparable components, and in his poetry, nature with its beautiful elements is always a source of peace and happiness for mankind. In Sohrab's poetry, the existence of man is very weak, but on the other hand, he pays special attention to the surrounding environment. By returning to nature, he seeks the simplicity of the past and the pristine natural landscapes. Sepehri's relationship with nature is a direct one. With proper reflection, Sohrab has reached a new level of awareness and experience, and this awareness has made him humble towards nature and its manifestations and always support the rights of the surrounding environment. Shamloo considers the human child to be an extract from the mythological connection of the elements of nature and awaits bright days when love and friendship will rule the world. با نگاه زیست‌محیطی به ادبیات می‌توان ضمن واکاوی و ارزیابی نگاه انسان به طبیعت و چگونگی تعامل او با طبیعت پیرامون خویش، زمینه را برای شکل‌گیری آثاری فراهم آورد که نگرش تازه‌ای به طبیعت عرضه کنند. در این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه‌ای با مطالعه آثار نیما، سپهری و شاملو ضمن بررسی نگاه این شاعران به طبیعت، تأثیر و تقابل ادبیات و محیط زیست، رویکرد آنها نسبت به مسائل زیست محیطی و روابط انسان با طبیعت پرداخته شده است. شعر نیما، سراسر یگانگی با طبیعت است که می‌توان آن را حاصل نگاه دقیق و آمیختگی او با طبیعت دانست. در نظر نیما انسان و طبیعت دو جزء جدایی‌ناپذیرند و در شعر او طبیعت با عناصر زیبای خود همواره مایه آرامش و شادمانی بشر است. در شعر سهراب وجود انسان بسیار کم‌رنگ است، اما در مقابل به محیط پیرامون توجه ویژه‌ای دارد. او با بازگشت به طبیعت به دنبال سادگی گذشته و مناظر بکر طبیعی است. ارتباط سپهری با طبیعت ارتباطی بی‌واسطه است. سهراب با تأملی درست به مرحله جدیدی از آگاهی و تجربه دست‌یافته و این آگاهی موجب شده تا در برابر طبیعت و مظاهر آن فروتن و همواره حامی حقوق محیط پیرامون باشد. شاملو کودک انسان را عصاره‌ای از پیوند اساطیری عناصر طبیعت می‌داند و در انتظار روزهایی روشن است که عشق و دوستی بر جهان حکم‌فرما شود.